در این میان، سؤال رایجی که بسیاری از والدین و دانش‌آموزانشان که مشکل نامرتبی دندانی دارند مطرح می‌کنند این است که:آیا بهتر است درمان ارتودنسی ایشان را در سال کنکور شروع کنیم یا انجام آن را به بعد از کنکور موکول کنیم؟ در این مقاله سعی می‌کنم به این پرسش از زوایای مختلف پاسخ دهم. ابتدا نگاهی به اهمیت ارتودنسی خواهیم داشت،

جدا کننده های ارتودنسی (که معمولاً به عنوان اسپیسر یا سپراتور شناخته می شوند) رابر بندها یا ابزارهای فلزی هستند که در ارتودنسی استفاده می شوند. سپراتورها در جلسه دوم ارتودنسی، قبل از اعمال بندهای دندان های مولر، بین دندان های مولر قرار داده می شوند. اسپیسرها یا رابر بندهای دایره ای به قطر حدود یک سانتی متر هستند که بین دندان های مولر بالا و پایین قرار می گیرند.

کج بودن دندان یک چیز است. وقتی آن دندان ها خیلی بالا یا خیلی پایین می آیند، کاملاً چیز دیگری است. این اغلب در مورد دندان های نیش اتفاق می افتد که به عنوان کاسپید یا تک پایه نیز شناخته می شوند. دندان های دندان هایی هستند که ممکن است به شوخی از آنها به عنوان دندان های خون آشام یاد کنید. برای ما انسان های دوستدار نور خورشید، بهتر است دندان نیش در کنار بقیه دندان های جلو و دارای طول مناسب باشند. خوشبختانه، ارتودنتیست ها می دانند که چگونه بالا بودن این دندان های نیش را تعمیر کنند.